Karkonosze

+1

Karkonosze to najwyższa część Sudetów – jedyny masyw jakiego wierchy przewyższają 1400 metrów n.p.m. Karkonosze ciągną się od Przełęczy Lubawskiej do Przełęczy Szklarskiej – to około 36 kilometrów, szerokość to 8-20 km, a pokrywa mniej więcej 650 kilometrów kwadratowych. Na nieszczęście do naszego kraju przynależy raptem niecałe 30 procent – oznacza to około 185 kilometrów kwadratowych. Na szczęście, dzięki porozumieniu z Schengen, można spokojnie odwiedzać również rozleglejszą, czeską część tego masywu, ale trzeba pamiętać, iż wierchami Karkonoszy przebiega granica czesko – polska – żeby ją naruszyć wystarczy posiadać ze sobą ważny paszport czy tylko dowód osobisty.

Zasadniczy budulec Karkonoszy to granit, występujący w paru gatunkach. Procesy erozyjne formują swoiste spękania – ostre oraz strome, ukształtowały się także w tej okolicy swoiste dla Karkonoszy – skałki – malownicze, niezakryte glebą ani roślinnością formacje skalne. Jest ich przeszło 150 grup, poniektóre dosyć znaczne – na przykład Pielgrzymy, inne skromniejsze, mają one notorycznie nazwy powiązane z ich kształtem – Trzy Świnki, Końskie Łby, Ptasie Gniazda, Owcze Skały.

Najbardziej znanym wierzchołkiem jest na pewno Śnieżka (1602 m n.p.m.) – najwyższy wierch całych Sudetów górujący nad okolicą o 200 m gwarantuje przecudowne krajobrazy – to co można z niej dostrzec zależy tylko od warunków widzialności. Dominuje w tym miejscu niesłychanie mroźny, podobny do alpejskiego klimat – średnia temperatura w całym roku waha się około zera, tymczasem pokrywa śnieżna potrafi leżeć od X do V, opady śniegu zdarzają się również latem. Na Śnieżce znajduje się obserwatorium meto, od 1880 r. prowadzi się nieprzerwanie obserwacje.

Kolejnym bardzo rozpoznawalnym szczytem jest Szrenica (1362 m n.p.m.) – powodem jest Szklarska Poręba, niesłychanie chętnie odwiedzana przez turystów – z miejscowości łatwo zobaczyć specyficzny wierzchołek Szrenicy. Ze Szklarskiej Poręby wiodą turystyczne szlaki na Halę Szrenicką oraz Szrenicę, można również dostać się tam wyciągiem krzesełkowym. Funkcjonują w tych miejscach schroniska turystyczne. Kolejne wysokie grzbiety – wyższe niż Szrenica, pomimo tego nieznane tak powszechnie jak Śnieżka i Szrenica to Wielki Szyszak (1509 m n.p.m.) – drugi pod względem wysokości wierzchołek naszych Sudetów – oraz Łabski Szczyt (1472 m n.p.m.).

Karkonosze to również wodospady – 2 najbardziej popularne – oba nieopodal miejscowości Szklarska Poręba – to Szklarki i Kamieńczyka. Kaskada Szklarki, o wysokości 13-tu metrów, położony jest tuż przy szosie numer 3 łączącej Szklarską Porębę z Jelenią Górą – to obowiązkowy punkt wycieczek oraz miejsce do robienia sobie zdjęć na jego tle przez wczasowiczów. Natomiast najwyższy wodospad Karkonoszy to Wodospad Kamieńczyka(27 metrów) – w to miejsce trudniej dotrzeć – mimo to nie jest to wyprawa przekraczająca możliwości większości turystów – osiągają go nawet kilkuletnie dzieci.

Karkonosze dysponują dziesiątkami kilometrów szlaków turystycznych zróżnicowanych pod względem zarówno długości jak i poziomu trudności. Łączą się one z pobliskimi miejscowościami np: Karpacz, Szklarska Poręba, jak i tymi mniejszymi jak Jakuszyce. Dysponują one przeróżną bazę gastronomiczną, turystyczną i noclegową.

Udając się w góry powinno się pamiętać, iż gwałtowne zmiany pogody to tu standard. Dostrzegalna jest również spadek temperatury wraz z wysokością, a na wierzchołkach notorycznie występują chmury, zamglenia oraz wieją silne wiatry. Karkonosze są ładne przez 12 miesięcy w roku, najwygodniejszym jednakże czasem do wycieczek po nich są sierpień, wrzesień i październik.

Karkonosze to najwyższa część Sudetów – jedyny masyw jakiego wierchy przewyższają 1400 metrów n.p.m. Karkonosze ciągną się od Przełęczy Lubawskiej do Przełęczy Szklarskiej – to około 36 kilometrów, szerokość to 8-20 km, a pokrywa mniej więcej 650 kilometrów kwadratowych. Na nieszczęście do naszego kraju przynależy raptem niecałe 30 procent – oznacza to około 185 kilometrów kwadratowych. Na szczęście, dzięki porozumieniu z Schengen, można spokojnie odwiedzać również rozleglejszą, czeską część tego masywu, ale trzeba pamiętać, iż wierchami Karkonoszy przebiega granica czesko – polska – żeby ją naruszyć wystarczy posiadać ze sobą ważny paszport czy tylko dowód osobisty.

Zasadniczy budulec Karkonoszy to granit, występujący w paru gatunkach. Procesy erozyjne formują swoiste spękania – ostre oraz strome, ukształtowały się także w tej okolicy swoiste dla Karkonoszy – skałki – malownicze, niezakryte glebą ani roślinnością formacje skalne. Jest ich przeszło 150 grup, poniektóre dosyć znaczne – na przykład Pielgrzymy, inne skromniejsze, mają one notorycznie nazwy powiązane z ich kształtem – Trzy Świnki, Końskie Łby, Ptasie Gniazda, Owcze Skały.

Najbardziej znanym wierzchołkiem jest na pewno Śnieżka (1602 m n.p.m.) – najwyższy wierch całych Sudetów górujący nad okolicą o 200 m gwarantuje przecudowne krajobrazy – to co można z niej dostrzec zależy tylko od warunków widzialności. Dominuje w tym miejscu niesłychanie mroźny, podobny do alpejskiego klimat – średnia temperatura w całym roku waha się około zera, tymczasem pokrywa śnieżna potrafi leżeć od X do V, opady śniegu zdarzają się również latem. Na Śnieżce znajduje się obserwatorium meto, od 1880 r. prowadzi się nieprzerwanie obserwacje.

Kolejnym bardzo rozpoznawalnym szczytem jest Szrenica (1362 m n.p.m.) – powodem jest Szklarska Poręba, niesłychanie chętnie odwiedzana przez turystów – z miejscowości łatwo zobaczyć specyficzny wierzchołek Szrenicy. Ze Szklarskiej Poręby wiodą turystyczne szlaki na Halę Szrenicką oraz Szrenicę, można również dostać się tam wyciągiem krzesełkowym. Funkcjonują w tych miejscach schroniska turystyczne. Kolejne wysokie grzbiety – wyższe niż Szrenica, pomimo tego nieznane tak powszechnie jak Śnieżka i Szrenica to Wielki Szyszak (1509 m n.p.m.) – drugi pod względem wysokości wierzchołek naszych Sudetów – oraz Łabski Szczyt (1472 m n.p.m.).

Karkonosze to również wodospady – 2 najbardziej popularne – oba nieopodal miejscowości Szklarska Poręba – to Szklarki i Kamieńczyka. Kaskada Szklarki, o wysokości 13-tu metrów, położony jest tuż przy szosie numer 3 łączącej Szklarską Porębę z Jelenią Górą – to obowiązkowy punkt wycieczek oraz miejsce do robienia sobie zdjęć na jego tle przez wczasowiczów. Natomiast najwyższy wodospad Karkonoszy to Wodospad Kamieńczyka(27 metrów) – w to miejsce trudniej dotrzeć – mimo to nie jest to wyprawa przekraczająca możliwości większości turystów – osiągają go nawet kilkuletnie dzieci.

Karkonosze dysponują dziesiątkami kilometrów szlaków turystycznych zróżnicowanych pod względem zarówno długości jak i poziomu trudności. Łączą się one z pobliskimi miejscowościami np: Karpacz, Szklarska Poręba, jak i tymi mniejszymi jak Jakuszyce. Dysponują one przeróżną bazę gastronomiczną, turystyczną i noclegową.

Udając się w góry powinno się pamiętać, iż gwałtowne zmiany pogody to tu standard. Dostrzegalna jest również spadek temperatury wraz z wysokością, a na wierzchołkach notorycznie występują chmury, zamglenia oraz wieją silne wiatry. Karkonosze są ładne przez 12 miesięcy w roku, najwygodniejszym jednakże czasem do wycieczek po nich są sierpień, wrzesień i październik.